wilful ignorance
اسم — نادانی عمدی
امتناع عمدی از دانستن یا پذیرفتن واقعیتهایی که در دسترساند، معمولاً برای حفظ باورهای قبلی یا فرار از ناراحتی.
The deliberate refusal to learn, accept, or consider facts that are available, usually to protect existing beliefs or avoid discomfort.
«نادانی عمدی او نسبت به واقعیتها هر بحثی را بیفایده میکرد.»
“His wilful ignorance of the facts made any debate pointless.”
«انکار تغییرات اقلیمی اغلب از نادانی عمدی میآید، نه از کمبود اطلاعات.»
“Climate denial often rests on wilful ignorance, not a lack of information.”
اسم — بیخبری عمدی
در حقوق، دانسته خود را به بیخبری زدن از یک تخلف تا بتوان ادعا کرد از آن آگاه نبوده است؛ دادگاهها اغلب آن را با آگاهی واقعی برابر میگیرند.
In law, a person's deliberate avoidance of knowing about wrongdoing so that they can claim they were unaware; courts often treat it as equal to actual knowledge.
«دادستان گفت نادیده گرفتن عمدی کلاهبرداری از سوی مدیر، دفاعی پذیرفتنی نیست.»
“The prosecutor argued that the director's wilful ignorance of the fraud was no defence.”
«دادگاهها ممکن است بیخبری عمدی از فعالیت غیرقانونی را با آگاهی واقعی یکسان بدانند.»
“Courts may treat wilful ignorance of illegal activity as equal to actual knowledge.”