wreaking
wreak·ing/ˈriːkɪŋ/
wreakto cause or inflict (usually damage or revenge)-ingpresent participle suffix
verb (فعل)formalpast (گذشته): wreakedpast participle (مفعولی): wreaked-ing (حال): wreaking3rd (سوم): wreaks
فعل — وارد کردن
وارد کردنایجاد کردن (آسیب)برپا کردن (خرابی)
ایجاد یا وارد کردن خسارت، آسیب یا انتقام.
Causing or inflicting damage, harm, or revenge.
«طوفان خسارت شدیدی به شهر وارد میکرد.»
“The storm was wreaking havoc on the town.”
«آنها در حال گرفتن انتقام برای توهین بودند.»
“They were wreaking revenge for the insult.”
تفاوت با واژههای مشابه
inflicting— وارد کردن
رسمی. به معنای وارد کردن آسیب؛ در زمینههای خرابکاری قابل جایگزینی است.
Formal. Means causing harm or damage; often interchangeable with wreaking in destructive contexts.