verb (فعل)commonpast (گذشته): yelledpast participle (مفعولی): yelled-ing (حال): yelling3rd (سوم): yells
فعل — فریاد زدن
فریاد زدن
بلند فریاد زدن، معمولاً به خاطر عصبانیت، ترس یا هیجان.
To shout loudly, usually in anger, fear, or excitement.
«او وقتی عصبانی است فریاد میزند.»
“He yells when he’s angry.”
«مربی هنگام بازی دستورالعملها را فریاد میزند.»
“The coach yells instructions during the game.”
تفاوت با واژههای مشابه
shout— فریاد کشیدن
رایج. بیشتر قابل تعویضاند ولی yell میتواند به صدای ناگهانی یا تیز اشاره کند.
Common. Largely interchangeable though yell can imply a sudden or sharp loud sound.
scream— جیغ زدن
غیررسمی. معمولاً بلندتر و زیرتر از yell است و بیشتر ناشی از ترس یا درد.
Informal. Usually louder and more high-pitched than yell, often from fear or pain.