zorlamak
فعل — مجبور کردن
کسی را با فشار یا اجبار وادار به انجام کاری کردن.
انگلیسی: to forceآذربایجانی: məcbur etmək
«هیچکس نمیتواند تو را مجبور کند.»
“Kimse seni zorlayamaz.”
«مرا مجبور کرد حرف بزنم.»
“Beni konuşmaya zorladı.”
تفاوت با واژههای مشابه
mecbur etmek همان معنا را دارد اما یک عبارتِ دوکلمهای است؛ zorlamak فشردهتر و رایج است.
فعل — با زور باز کردن
برای باز کردن، شکستن یا وارد شدن به چیزی از نیرو استفاده کردن.
انگلیسی: to force openآذربایجانی: zorlamaq
«دزد به در فشار آورد تا بازش کند.»
“Hırsız kapıyı zorladı.”
«قفل را با زور باز نکنید.»
“Kilidi zorlamayın.”
فعل — اصرار کردن
اصرار کردن و پیگیریِ مکرر برای به دست آوردن چیزی.
انگلیسی: to insistآذربایجانی: təkid etmək
«خیلی اصرار کرد و اجازه گرفت.»
“Çok zorladı, izin aldı.”
«اصرار نکن؛ اگر نمیخواهد، نیاید.»
“Zorlama, istemiyorsa gelmesin.”
فعل — به خود فشار آوردن
خود را بسیار تحت فشار گذاشتن یا بیش از توان کار کردن.
انگلیسی: to strainآذربایجانی: özünü yormaq
«زیادی به خودت فشار نیاور.»
“Kendini fazla zorlama.”
«برای امتحان خیلی به خودش فشار آورد.»
“Sınav için çok zorlandı.”