lächeln
این واژه در متنهای آلمانیِ این مجموعه ۶٬۷۷۵ بار آمده است.- آوانگاری (IPA)
- [ˈlɛçl̩n]
- هجاها
- lä·cheln
فعل
lächelt(er/sie/es)
حال
lächelte(ich)
گذشته
gelächelt
صفت فعلی گذشته، پرفکت
haben
فعل کمکی، پرفکت
فعل
لبخند زدن
گوشههای لب را بالا بردن و حالتی مانند شادی یا رضایت در چهره نشان دادن.
Die Mundwinkel zu einem freundlichen oder zufriedenen Ausdruck heben.
«وقتی مادر کودک وارد اتاق میشود، کودک لبخند میزند.»
“Das Kind lächelt, als seine Mutter den Raum betritt.”