abash
a·bash/əˈbæʃ/
verb (فعل)formalpast (گذشته): abashedpast participle (مفعولی): abashed-ing (حال): abashing3rd (سوم): abashes
فعل — شرمنده کردن
شرمنده کردنخجالت دادن
گزاردن شخص به حالت خجالت زده یا مأیوس شدن.
To make someone feel embarrassed, ashamed, or disconcerted.
«او از تعریف ناگهانی خجالت زده شد.»
“She was abashed by the unexpected compliment.”
«دانشآموز پس از اشتباه احساس شرمندگی کرد.»
“The student felt abashed after the mistake.”
تفاوت با واژههای مشابه
embarrass— خجالت دادن
رایج. عمومی و شایع؛ 'abash' رسمیتر و ادبیتر است.
Common. General and frequent; interchangeable but 'abash' is more formal and literary.