embarrass
em·bar·rass/ɪmˈbærəs/
verb (فعل)commonpast (گذشته): embarrassedpast participle (مفعولی): embarrassed-ing (حال): embarrassing3rd (سوم): embarrasses
فعل — خجالت دادن
خجالت دادنشرمنده کردن
باعث شود کسی احساس خجالت یا ناراحتی کند.
To cause someone to feel shy, awkward, or ashamed.
«با فراموش کردن نام او خودش را خجالتزده کرد.»
“He embarrassed himself by forgetting her name.”
«در حضور دوستانم من را شرمنده نکن.»
“Don’t embarrass me in front of my friends.”
تفاوت با واژههای مشابه
humiliate— تحقیر کردن
رسمی. قویتر از embarrass است و به شرمساری عمیقتر اشاره دارد، همیشه قابل جایگزینی نیست.
Formal. Stronger than embarrass, implying deeper shame or loss of dignity, not always interchangeable.