embarras
em·bar·rass/ɪmˈbærəs/
em-put into, cause to bebarrassconfuse, perplex
verb (فعل)commonpast (گذشته): embarrassedpast participle (مفعولی): embarrassed-ing (حال): embarrassing3rd (سوم): embarrasses
فعل — خجالت دادن
خجالت دادنشرمنده کردن
باعث احساس شرمندگی، ناآرامی یا خجالت در کسی شدن.
To cause someone to feel self-conscious, awkward, or ashamed.
«او بعد از اشتباه احساس شرمندگی کرد.»
“She felt embarrassed after the mistake.”
«او با فراموش کردن اسمش خود را شرمنده کرد.»
“He embarrassed himself by forgetting her name.”
تفاوت با واژههای مشابه
humiliate— تحقیر کردن
رسمی. قویتر از embarrass و به معنی شرمندگی عمیقتر است.
Formal. Stronger than 'embarrass', implying deeper shame. 'He embarrassed me' vs. 'He humiliated me', the latter is more severe.