abbey

ab·bey/ˈæbi/
noun (اسم)commonplural (جمع): abbeys

اسم — صومعه

صومعهدیر

مجموعه‌ای از ساختمان‌ها شامل یک صومعه یا دیر تحت مدیریت یک راهب بزرگ یا راهبه بزرگ، که اغلب از نظر تاریخی مهم است.

A complex of buildings comprising a monastery or convent under the governance of an abbot or abbess, often historically significant.

«وست‌مینستر ابی یک ساختمان تاریخی معروف در لندن است.»

Westminster Abbey is a famous historical building in London.

«راهبان قرن‌ها در دیر قدیمی ساکن بودند.»

The monks resided in the old abbey for centuries.

تفاوت با واژه‌های مشابه
monasteryصومعه

رایج. اصطلاحی کلی برای اقامتگاه راهبان تحت نذورات مذهبی. 'ابی' نوع خاصی از صومعه است که خودمختارتر بوده و توسط یک ابوت اداره می‌شود. همه ابی‌ها صومعه هستند، اما همه صومعه‌ها ابی نیستند. 'او در یک صومعه زندگی می‌کرد' درست است، 'او در یک ابی زندگی می‌کرد' خاص‌تر است.

Common. A general term for a residence for monks under religious vows. 'Abbey' is a specific type of monastery that is more autonomous and led by an abbot. All abbeys are monasteries, but not all monasteries are abbeys. 'He lived in a monastery' works, 'He lived in an abbey' is more specific.

conventصومعه (راهبه‌ها)

رایج. به طور خاص یک جامعه مذهبی برای راهبه‌ها. یک 'ابی' می‌تواند صومعه راهبه‌ها باشد اگر برای زنان باشد و توسط یک ابسه رهبری شود. 'او به یک صومعه پیوست' درست است، 'او به یک ابی پیوست' به نوع خاصی از صومعه اشاره دارد.

Common. Specifically a religious community for nuns. An 'abbey' can be a convent if it's for women and led by an abbess. 'She joined a convent' works, 'She joined an abbey' would imply a specific type of convent.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000