abeyance
a·bey·ance/əˈbeɪəns/
noun (اسم)formal
اسم — تعلیق
تعلیقوقفه موقتتعویق
وضیعتی موقت که فعالیت یا تصمیمگیری متوقف شده باشد.
A temporary state of suspension or inactivity.
«پروژه تا تأیید بودجه در حالت تعلیق است.»
“The project is in abeyance until funding is approved.”
«دادرسیها در حالت تعلیق قرار داشتند.»
“Legal proceedings were held in abeyance.”
تفاوت با واژههای مشابه
suspension— تعلیق
رسمی. معنی مشابه با تاکید بر توقف رسمی. در زمینههای قانونی یا رسمی قابل تعویض است.
Formal. Similar meaning but can imply official stopping. Interchangeable in legal or formal contexts.
pause— وقفه
روزمره. به توقف کوتاه اشاره دارد. رسمیتر از abeyance نیست.
Everyday. Implies a short stop. Less formal than abeyance.