absence
اسم — غیبت
وضعیتی که کسی یا چیزی در جایی حاضر نیست یا غایب است.
The state of being away or not present in a place or situation.
«غیبت او در جلسه برای همه محسوس بود.»
“Her absence from the meeting was noticed by everyone.”
«دانشآموزان باید غیبتهای خود را برای معلم توضیح دهند.»
“Students must explain their absences to the teacher.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در مورد غیبت در رویدادها یا محل کار/مدرسه جایگزین absence میشود. در مکالمه روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Interchangeable with 'absence' mainly regarding being away from events or places like work or school. Less common in everyday speech.
روزمره. وقتی به نبودن چیزها یا کیفیتها اشاره دارد میتواند جایگزین absence شود ولی برای افراد غایب فیزیکی مناسب نیست.
Common. Can replace 'absence' when referring to missing things or qualities but not people being away physically. 'Lack of evidence' works, but 'lack of John' does not.
متضادها
اسم — نبود
حقیقت اینکه چیزی وجود ندارد یا در دسترس نیست.
The fact of something not existing or being available.
«نبود باران باعث خراب شدن محصول شد.»
“The absence of rain caused the crops to fail.”
«در نبود رهبر، گروه احساس سردرگمی کرد.»
“In the absence of a leader, the group felt lost.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای توصیف وضعیت عدم وجود چیزی به شکل انتزاعی یا مفهومی کاربرد دارد. در بافتهای رسمی یا ادبی جایگزین absence میشود.
Formal. Used to describe the state of something simply not existing, often abstract or conceptual. Replaces 'absence' in formal or literary contexts.
روزمره. برای کمبود مقدار یا کیفیت استفاده میشود، فقط در این موارد با absence قابل تعویض است.
Common. Used for missing quantities or qualities, interchangeable with 'absence' only in such contexts.