presence
اسم — حضور
حالتی که شخص یا چیزی در جایی حضور دارد.
The state or fact of being in a place or area.
«حضور او در اتاق آرامشبخش بود.»
“Her presence in the room was comforting.”
«حضور پلیس جمعیت را آرام کرد.»
“The presence of police calmed the crowd.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. بیشتر در حضور در رویدادها کاربرد دارد؛ مثل 'حضور در جلسات'. 'Presence' میتواند کاربرد عمومیتری داشته باشد.
Common/formal. Interchangeable with 'presence' mainly in the context of being present at events — 'attendance at meetings' is common but 'presence at meetings' can be more general. Used when emphasizing being physically there.
رسمی. به حالت وجود داشتن اشاره دارد، نه لزوماً مکان فیزیکی.
Formal. Refers to the state of being alive or real, not specifically physical location. Not always interchangeable with 'presence' when emphasizing physical location.
متضادها
اسم — حاضر
شخص یا چیزی که در جایی یا موقعیتی حضور دارد.
A person or thing that is present in a place or situation.
«افراد مختلفی در کنفرانس حضور داشتند.»
“There were several presences at the conference.”
«حضور شاهدان به تحقیقات کمک کرد.»
“The presence of witnesses helped the investigation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. شخصی که برای کمک یا همراهی حضور دارد. همیشه معادل 'presence' نیست.
Formal. A person who is present to assist or accompany someone. Not always interchangeable with 'presence' as presence refers more broadly to existence in a place.
متضادها
اسم — ظهور
ویژگی جذب توجه یا برجسته شدن، معمولاً درباره رفتار و شخصیت کسی.
A quality of attracting attention or making an impression, often describing someone’s demeanor.
«او روی صحنه حضور و نمای قوی دارد.»
“He has a strong presence on stage.”
«حضور او احترام را مجبور میکرد.»
“Her presence commanded respect.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. اشاره به جذابیت خاص دارد که فراتر از حضور عادی است.
Formal/literary. Implies a special personal charm or appeal beyond mere presence. Not fully interchangeable; charisma involves personality, presence can be more general.
ادبی. به ویژگی نامرئی اطراف شخص اشاره دارد که او را برجسته میکند.
Literary. Refers to an invisible quality that surrounds a person and attracts attention, similar but not identical to presence.