afield
a·field/əˈfild/
adverb (قید)formal
قید — دور
دورخارج از محل معمول
دور از یا بیرون از محل یا منطقه معمول.
Away from or outside the usual place or area.
«شکارچیان صبح زود به خارج از منطقه رفتند.»
“The hunters went afield early in the morning.”
«او برای اهداف پژوهشی به مناطق دور سفر کرد.»
“She traveled afield for research purposes.”
تفاوت با واژههای مشابه
abroad— خارج
رایج، در موقعیتهای دور بودن از خانه یا محل معمول جایگزین است.
Common. Can be interchangeable when referring to being away from home or usual place.