antithetical
صفت — متضاد
مستقیماً متضاد یا متقابل؛ تشکیلدهنده یک تضاد.
Directly opposed or contrasted; constituting an antithesis.
«فلسفههای آنها کاملاً متضاد یکدیگر بود.»
“Their philosophies were antithetical to each other.”
«اعمال او با اصول اعلام شدهاش متناقض بود.»
“His actions were antithetical to his stated principles.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اصطلاحی کلی برای چیزی کاملاً متفاوت یا مخالف. 'Antithetical' به یک تضاد بنیادیتر و اغلب ذاتی اشاره دارد، گاهی اوقات فلسفی یا منطقی. برای تضادهای روزمره از 'opposite' استفاده کنید.
Common. A general term for something completely different or contrary. 'Antithetical' implies a more fundamental and often inherent opposition, sometimes a philosophical or logical one. Use 'opposite' for everyday contrasts.
رسمی. در طبیعت، گرایش یا عمل مستقیماً مخالف. شبیه 'opposite' است اما اغلب در زمینههای رسمیتر یا انتزاعیتر، گاهی با حس مقاومت عمدی، استفاده میشود.
Formal. Directly opposed in nature, tendency, or action. Similar to 'opposite' but often used in more formal or abstract contexts, sometimes with a sense of deliberate resistance.
متداول. به چیزهایی اشاره دارد که ناسازگار هستند و بنابراین باعث اختلاف یا درگیری میشوند. حالت فعال تقابل یا برخورد را دربرمیگیرد. 'Antithetical' میتواند یک حالت ایستا از تقابل باشد، نه لزوماً منجر به درگیری.
Common. Refers to things that are incompatible and therefore cause disagreement or struggle. Implies an active state of opposition or clash. 'Antithetical' can be a static state of opposition, not necessarily leading to conflict.