noun (اسم)formal
اسم — تسکین
تسکینآرامسازیرضایتبخشی
عمل آرام کردن یا رفع خواستهها برای اجتناب از درگیری.
The act of making peace or satisfying demands to avoid conflict.
«سیاست کشور برای آرامسازی نتوانست جنگ را جلوگیری کند.»
“The country's policy of appeasement failed to prevent war.”
«تسکین گاهی درگیری را به تأخیر میاندازد اما بعدها مشکلات بیشتری ایجاد میکند.»
“Appeasement can sometimes delay conflict but cause more problems later.”
تفاوت با واژههای مشابه
pacification— آرامسازی
معنی مشابه در زمینه سیاسی یا اجتماعی.
Similar meaning in political or social contexts.