verb (فعل)commonpast (گذشته): arosepast participle (مفعولی): arisen-ing (حال): arising3rd (سوم): arises
فعل — ظهور کردن
ظهور کردنپدید آمدن
صفت مفعولی فعل «ظهور کردن»: که معمولاً به مشکلات یا موقعیتها اشاره دارد که ظاهر یا پیش میآیند.
Present participle of 'arise': to come up or emerge, usually of problems or situations.
«مشکلات جدید هر روز ظاهر میشوند.»
“New problems are arising daily.”
«فرصتهای مربوط به معامله اهمیت دارند.»
“Opportunities arising from the deal are significant.”
تفاوت با واژههای مشابه
emerging— در حال ظهور
معمول. زمانی که چیزی ظاهر یا شروع به وجود کند قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when describing something appearing or starting to exist.