badge

/ˈbædʒ/
noun (اسم)commonplural (جمع): badges

اسم — نشانه

نشانهآرمعلائم شناسایی

نشانه یا علامتی کوچک که برای نشان دادن عضویت، رتبه یا دستاورد پوشیده می‌شود.

A small object or emblem worn to show membership, rank, or achievement.

«او نشانه‌ای داشت که نشان می‌داد داوطلب است.»

She wore a badge that showed she was a volunteer.

«آرم پلیس قدرت او را مشخص می‌کند.»

The policeman’s badge identifies his authority.

تفاوت با واژه‌های مشابه
emblemنماد

رسمی. برای نمایاندن یک نماد کاربرد دارد، اغلب روی یونیفرم یا پرچم؛ وقتی بر جنبه نمادین تاکید می‌شود جایگزین مناسبی است.

Formal. Used to denote a symbolic representation, often on uniforms or flags; can replace 'badge' when emphasizing symbolism more than physical object.

insigniaنشانه

رسمی. به نشانه‌ها یا علائمی گفته می‌شود که نشان‌دهنده رتبه یا عضویت رسمی هستند؛ در زمینه‌های نظامی یا سازمانی با badge قابل تعویض است.

Formal. Refers to badges or marks indicating official rank or membership; interchangeable with 'badge' mainly in military or organizational contexts.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000