bankrupting
bank·rupt·ing/ˈbæŋkrʌptɪŋ/
bankruptto cause financial failure-ingaction or process
verb (فعل)formalpast (گذشته): bankruptedpast participle (مفعولی): bankrupted-ing (حال): bankrupting3rd (سوم): bankrupts
فعل — ورشکسته کردن
ورشکسته کردنموجب نابودی مالی شدن
باعث شد کسی یا کسبوکاری از نظر مالی ورشکسته شود.
Causing an individual or business to become financially insolvent.
«سرمایهگذاریهای بد شرکت را ورشکسته میکردند.»
“Bad investments were bankrupting the company.”
«بدهیهای زیاد باعث ورشکستگی بسیاری از کسبوکارهای کوچک شد.»
“High debts led to bankrupting many small businesses.”
تفاوت با واژههای مشابه
ruining— خراب کردن
غیررسمی. کلیتر و کمتر دقیق از bankrupting ولی در زمینه مالی کاربرد دارد.
Informal. More general and less precise than bankrupting, but can be used in financial context.