befriend
فعل — دوست شدن
دوست شدن با (کسی)، به ویژه کسی که تنهاست یا به کمک نیاز دارد.
To become a friend to (someone), especially someone who is lonely or needs help.
«او تصمیم گرفت با دانشجوی جدید دوست شود.»
“She decided to befriend the new student.”
«او سعی کرد با کودک تنها دوست شود.»
“He tried to befriend the lonely child.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. کلیتر از 'befriend' است و بر ارائه کمک تمرکز دارد تا ایجاد دوستی. 'او به پیرزن کمک کرد تا از خیابان عبور کند' کاربرد دارد، اما به معنای دوست شدن نیست.
Common. More general than 'befriend', focusing on providing help rather than forming a friendship. 'He assisted the old woman across the street' works, but doesn't imply becoming friends.
بسیار متداول. یک اصطلاح کلی برای ارائه کمک یا حمایت. 'به من در انجام تکالیفم کمک کن' کاربرد دارد، اما به معنای شروع یک دوستی نیست. 'Befriend' به معنای یک رابطه مداوم است.
Very common. A general term for giving aid or support. 'Help me with my homework' works, but doesn't imply initiating a friendship. 'Befriend' implies an ongoing relationship.