noun (اسم)common
اسم — رفتار
رفتارکردار
روش یا شیوه رفتار یا عملکرد یک شخص، حیوان، یا چیز.
The way a person, animal, or thing acts or conducts themselves.
«رفتار او بسیار مودبانه بود.»
“Her behaviour was very polite.”
«رفتار کودک در مدرسه بهتر شد.»
“The child's behaviour improved at school.”
تفاوت با واژههای مشابه
conduct— رفتار
رسمی. به شیوه رفتار کسی اشاره دارد، معمولاً در زمینههای اخلاقی یا اجتماعی.
Formal. Refers to the way someone acts, often in moral or social contexts.