believability
اسم — اعتبار
کیفیت قابل باور بودن یا معتبر بودن؛ میزان قابل باور بودن چیزی.
The quality of being believable or credible; the extent to which something can be believed.
«قابلیت باورپذیری بهانه او زیر سوال بود.»
“The believability of his alibi was questionable.”
«داستانسرایی خوب، باورپذیری شخصیتها را افزایش میدهد.»
“Good storytelling enhances the believability of characters.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. کاملاً قابل تعویض است، اغلب در زمینههای حرفهای یا رسمی، به ویژه در مورد منابع، اظهارات یا افراد استفاده میشود. The witness's credibility was questioned.
Common. Fully interchangeable, often used in professional or formal contexts, especially regarding sources, statements, or people. 'The witness's credibility was questioned.'
رسمی. به ظاهر منطقی یا محتمل بودن اشاره دارد، حتی اگر لزوماً درست نباشد. اغلب هنگام بحث در مورد انسجام منطقی یک داستان یا استدلال قابل تعویض است. The story lacked plausibility.
Formal. Refers to the appearance of being reasonable or probable, even if not necessarily true. Often interchangeable when discussing the logical coherence of a story or argument. 'The story lacked plausibility.'