bells
اسم — زنگها
شکل جمع کلمه bell، به معنای دو یا چند شیء فلزی توخالی که با ضربه خوردن صدای زنگ ایجاد میکنند.
The plural form of 'bell', referring to two or more hollow metal objects that produce a ringing sound when struck.
«زنگهای کلیسا صبح یکشنبه با صدای بلند به صدا درآمدند.»
“The church bells rang loudly on Sunday morning.”
«او درخت را با زنگولههای کوچک تزئین کرد.»
“She decorated the tree with tiny bells.”
فعل — زنگ میزند
شکل سوم شخص مفرد زمان حال ساده از فعل bell، به معنای زنگ به چیزی بستن یا صدایی شبیه زنگ ایجاد کردن.
Third-person singular simple present indicative form of 'bell', meaning to attach a bell to something or to make a bell-like sound.
«قلاده وقتی گربه راه میرود زنگ میزند.»
“The collar bells the cat as she walks.”
«کامیون بستنی وقتی رد میشود با صدای بلند زنگ میزند.»
“The ice cream truck bells loudly as it drives by.”