فعل — وصیت کردن
دارایی شخصی یا پول را از طریق وصیتنامه به شخص یا ذینفع دیگری واگذار کردن. (سوم شخص مفرد زمان حال فعل 'bequeath')
To leave (a personal estate or money) to a person or other beneficiary by a will. (Third person singular present of 'bequeath')
«او تمام کتابخانهاش را به دانشگاه وصیت میکند.»
“She bequeaths her entire library to the university.”
«پیرمرد مبلغ قابل توجهی را به خیریه وصیت میکند.»
“The old man bequeaths a substantial sum to charity.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. 'Wills' اغلب با 'bequeaths' قابل تعویض است وقتی به عمل واگذاری دارایی در یک سند قانونی اشاره دارد. 'Bequeaths' عموماً رسمیتر و خاصتر برای دارایی شخصی است، در حالی که 'wills' میتواند به عمل نوشتن کل سند قانونی نیز اشاره کند. 'او ثروت خود را به فرزندانش وصیت میکند' شبیه به 'او ثروت خود را به فرزندانش به ارث میگذارد' است.
Everyday. 'Wills' is often interchangeable with 'bequeaths' when referring to the act of leaving property in a legal document. 'Bequeaths' is generally more formal and specific to personal property, while 'wills' can also refer to the act of writing the entire legal document. 'He wills his fortune to his children' is similar to 'He bequeaths his fortune to his children.'
فعل — انتقال دادن
چیزی را به دیگری منتقل کردن یا واگذار کردن.
To pass (something) on or leave (something) to someone else.
«مجسمهساز تکنیکهایش را به شاگردانش منتقل میکند.»
“The sculptor bequeaths his techniques to his apprentices.”
«تاریخ درسهای ارزشمندی را به نسلهای آینده واگذار میکند.»
“History bequeaths valuable lessons to future generations.”