betrayal
اسم — خیانت
عمل نادانی یا عدم وفاداری به کسی، به ویژه با افشای رازها یا ضرر رساندن به او.
The act of being disloyal or unfaithful to someone, especially by sharing secrets or harming them.
«خیانت او به تیم همه را شوکه کرد.»
“His betrayal of the team shocked everyone.”
«او از خیانت او درد عمیقی احساس کرد.»
“She felt deep pain from his betrayal.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی یا ادبی. در زمینه بیوفایی یا نیرنگ قابل تعویض است؛ اغلب خیانت جدیتر یا دراماتیکتر به نظر میآید.
Formal or literary. Interchangeable in contexts involving disloyalty or deceit; 'treachery' often sounds more serious or dramatic.
متداول و بیطرف. زمانی استفاده میشود که ناتوانی در وفاداری، به خصوص در روابط یا جمعها، مورد تأکید باشد.
Common and neutral. Used when emphasizing failure to be loyal, especially in relationships or groups.