verb (فعل)commonpast (گذشته): bledpast participle (مفعولی): bled-ing (حال): bleeding3rd (سوم): bleeds
فعل — خونریزی کردن
خونریزی کردنخون دادن
شکل سوم شخص مفرد فعل 'bleed'؛ از دست دادن خون از بدن.
Third-person singular present of 'bleed'; to lose blood from the body.
«بعد از زخم شدن او خونریزی میکند.»
“He bleeds after getting cut.”
«او به شدت از جراحت خونریزی میکند.»
“She bleeds heavily from the injury.”