adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): brassiersuperlative (عالی): brassiest
صفت — صدادار
صدادارنمایشی
دارای ویژگی بلند، زننده یا نمایشی، اغلب در صدا یا ظاهر.
Having a loud, harsh, or showy quality, often in sound or appearance.
«صدای بلند و زنندهٔ او در گروه کر برجسته بود.»
“Her brassy voice stood out in the choir.”
«گروه جاز موسیقی صدادار اجرا کرد.»
“The jazz band played brassy music.”
تفاوت با واژههای مشابه
loud— بلند
رایج. برای توصیف ویژگیهای پرصدا یا جلب توجه قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable to describe noisy or attention-grabbing qualities.