noun (اسم)formal
اسم — تحمل
تحملبردباری
عمل یا فرایند تحمل یا اجازه دادن به چیزی، معمولاً چیزی ناخوشایند.
The act or process of tolerating or allowing something, often something unpleasant.
«او تحمل انتقاد ناعادلانه را ندارد.»
“He has no brooking of unfair criticism.”
«تحمل بینظمی مشکلاتی در محل کار ایجاد کرد.»
“The brooking of disorder caused problems at work.”