certifies
cer·ti·fies/ˈsɜːrtɪfaɪz/
certsure, certain-ifyto make or cause-iesthird person singular present tense
verb (فعل)formalpast (گذشته): certifiedpast participle (مفعولی): certified-ing (حال): certifying3rd (سوم): certifies
فعل — گواهی دادن
گواهی دادنتأیید کردن
رسماً چیزی را درست، واقعی یا مطابق معیارها اعلام کردن.
Declares something as officially true, genuine, or meeting standards.
«پزشک گواهی میدهد که بیمار سالم است.»
“The doctor certifies that the patient is healthy.”
«سازمان صلاحیتهای حرفهای را تأیید میکند.»
“The agency certifies professional qualifications.”
تفاوت با واژههای مشابه
attests— گواهی دادن
رسمی؛ به معنی اعلام صحت یا اصالت چیزی است.
Formal. Means to declare something is true or authentic, often officially.