1verb (فعل)commonpast (گذشته): chimedpast participle (مفعولی): chimed-ing (حال): chiming3rd (سوم): chimes
فعل — زنگ زدن
زنگ زدنصدای ناقوس دادن
ایجاد صدای زنگ مانند، مخصوصاً صدای زنگها.
Making a ringing sound, especially of bells.
«زنگهای کلیسا ظهر به صدا درآمدند.»
“The church bells were chiming at noon.”
«شنیدن صدای زنگ ساعت برج را دوست دارم.»
“I love hearing the chiming of the clock tower.”
تفاوت با واژههای مشابه
ringing— به صدا درآمدن
اصطلاح کلیتر برای ایجاد صدای زنگ؛ در بعضی موارد هممعنی با chiming است.
More general term for producing a ringing noise; interchangeable with chiming in some contexts.
2adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more chimingsuperlative (عالی): most chiming
صفت — صدا دار
صدا دارزنگدار
دارای یا مربوط به صدای ناقوس زنگها.
Producing or characterized by the sound of chiming bells.
«آنها از صداهای زنگ ساعت در جشن لذت بردند.»
“They enjoyed the chiming tones of the clock at the festival.”
«ملودی زنگدار آرامشبخش بود.»
“The chiming melody was soothing.”