chin
/tʃɪn/
noun (اسم)commonplural (جمع): chins
اسم — چانه
چانه
پایینترین بخش صورت زیر دهان.
The lowermost part of the face below the mouth.
«او چانهاش را روی دستش گذاشت.»
“He rested his chin on his hand.”
«او چانهای کوچک و نوکتیز دارد.»
“She has a small, pointed chin.”
تفاوت با واژههای مشابه
jaw— فک
روزمره. فک استخوانهای اطراف دهان است ولی دقیقاً همان چانه نیست.
Everyday. 'Jaw' refers to the bones around the mouth including the chin, but not exactly the same spot. Use 'chin' for the protruding part below the mouth.