clapper
clap·per/ˈklæpər/
clapto strike the hands together to make sound-era person or thing that does an action
noun (اسم)formalplural (جمع): clappers
اسم — ضربهزن ناقوس
ضربهزن ناقوسزبان ناقوس
قسمت لولایی داخل ناقوس که به دیوارهها ضربه میزند و صدا ایجاد میکند.
The hinged part inside a bell that strikes the sides to make noise.
«زبان ناقوس تاب خورد و ناقوس را بلند به صدا درآورد.»
“The clapper swung and rang the bell loudly.”
«زبان شکسته ناقوس کلیسا را تعویض کنید.»
“Replace the broken clapper in the church bell.”