clattering
فعل — صدا کردن با خشخش
ایجاد صدای بلند، برخورنده و چندگانه با کوبیدن یا تکان دادن.
Making a series of loud, sharp noises by knocking or rattling.
«ظرفها در سینک صدای تقتق میدادند.»
“The dishes were clattering in the sink.”
«ماهیتابهها رها شدند و صدای خشخش ایجاد شد.»
“He dropped the pans, causing a clattering sound.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی صدای گرفته و خشدار از کوبیدن یا تکان دادن است قابلتعویض است.
Everyday. Interchangeable in sounds caused by knocking or shaking objects, e.g. 'The windows rattled' works similarly.
روزمره. صدای فلزی و بلندتر است. وقتی صدای کوبیدن فلزی مدنظر باشد، جایگزین است.
Everyday. Often louder and more metallic than 'clatter'; used for metal noises. Can replace 'clatter' when emphasizing metal hitting.
متضادها
اسم — تقتق
صدای بلند و خشدار که ناشی از برخورد یا جنبوجوش اشیا است.
A loud, rattling noise caused by objects striking or shaking.
«صدای خشخش بلندی از راهرو شنیده شد.»
“There was a loud clattering from the hallway.”
«صدای تقتق قابلمهها مرا بیدار کرد.»
“The clattering of pans woke me up.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. برای صداهای تیز و سریع کوبیدن یا تکان دادن قابلتعویض است.
Everyday. Can refer to quick, sharp noises from shaking or knocking; substitute for clattering in most sound contexts.
رایج. وقتی صدای فلزی و بلند باشد به جای clattering به کار میرود.
Common. Usually describes metallic, sharp noise. Can replace clattering when emphasizing metal hits.