clank
فعل — صدای تیز فلزی دادن
ایجاد صدای بلند و تیز فلزی با برخورد یا ضربه زدن به چیزی.
To make a loud, sharp metallic sound by striking or hitting something.
«زنجیر فلزی وقتی کشیده شد قُرچ قُرچ کرد.»
“The metal chain clanked as he dragged it.”
«کلیدها را انداخت و روی زمین قُرچ قُرچ صدا دادند.»
“She dropped the keys, and they clanked on the floor.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. بسیار شبیه clank است ولی صدای فلزی بلندتر و طنیندارتر را میرساند.
Everyday. Very similar to 'clank' but often implies a slightly more ringing or resonant metallic sound. Both can be used to describe sharp metal noises like 'The chains clanged loudly.'
روزمره. صدای بلند و ناگهانی است و معمولا صدای فلزی ندارد.
Everyday. More general for loud, sudden noises; can replace 'clank' in some contexts but often lacks the metallic quality. 'The door banged shut' vs. 'The metal gate clanked'.
متضادها
اسم — صدای قُرچ قُرچ
صدای بلند و تیز فلزی که از برخورد اجسام فلزی به هم تولید میشود.
A loud, sharp metallic sound caused by striking metal objects together.
«صدای قُرچ قُرچ درهای فلزی در راهرو پیچید.»
“The clank of the metal doors echoed through the hall.”
«صدای قُرچ قُرچ قدمها روی پلهها را شنید.»
“He heard the clank of footsteps on the stairs.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. صدای تیز فلزی مشابه است و میتواند به جای clank استفاده شود.
Everyday. Similar sharp metallic sound; can replace 'clank' when describing metal noise. 'The clang of the bell was loud.'
روزمره. صدای تق تق سبکتر و پیوستهتر است و اگر صدا کمتر تیز باشد جایگزین میشود.
Everyday. Usually a lighter, more continuous noise than clank. Can replace clank if the sound is less sharp and more shaking.