consoled
فعل — دلجویی کردن
به کسی که در ناراحتی یا غم بود، آرامش و تسلی داد.
Provided comfort to someone in distress or sadness.
«او پس از شنیدن خبر بد، دوستش را تسلی داد.»
“She consoled her friend after the bad news.”
«والدین فرزندشان را که از طوفان میترسید، آرام کردند.»
“The parents consoled their child who was scared of the storm.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. از نظر معنایی بسیار شبیه 'console' است و اغلب قابل جایگزینی است، اما 'comfort' میتواند به راحتی فیزیکی یا رفاه نیز اشاره کند، نه فقط عاطفی. 'او کودک گریان را آرام کرد' درست است. 'پتوی گرم به او آرامش داد' با 'console' قابل جایگزینی نیست.
Common. Very similar in meaning and often interchangeable with 'console', but 'comfort' can also refer to physical ease or well-being, not just emotional. 'He comforted the crying child' works. 'The warm blanket comforted her' is not interchangeable with 'console'.
رایج. به معنای آرام کردن کسی از درد، خشم یا پریشانی است. اغلب یک فرآیند فعالتر برای کاهش آشفتگی را پیشنهاد میکند. 'او با لالایی کودک را آرام کرد' درست است. 'او را پس از باخت تسلی داد' بیشتر بر حمایت عاطفی در سوگ تمرکز دارد.
Common. Implies calming someone down from pain, anger, or distress. It often suggests a more active process of reducing agitation. 'She soothed the baby with a lullaby' works. 'He consoled her after the loss' focuses more on emotional support in grief.