constance
con·stance/ˈkɒnstəns/
noun (اسم)formal
اسم — ثبات
ثباتپایداریثبات شخصیت
کیفیت ثابتقدم بودن، پایدار و وفادار.
The quality of being unchanging, steady, or faithful.
«ثبات او در مطالعه موجب موفقیت شد.»
“Her constance in studying led to success.”
«او به پایداری او با وجود مشکلات احترام گذاشت.»
“He admired her constance despite difficulties.”
تفاوت با واژههای مشابه
faithfulness— وفاداری
رایج. معمولاً در بافتهای عاطفی یا ارتباطی به کار میرود.
Common. Often used in emotional or relational contexts.