contemplative
con·temp·la·tive/kənˈtɛm.plə.tɪv/
con-with, togethertemplto consider, observe-ativehaving the nature of
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more contemplativesuperlative (عالی): most contemplative
صفت — متفکر
متفکراندیشمندساکت و ژرفاندیش
فردی که به طور عمیق و معمولاً به صورت آرام و جدی فکر میکند.
Deeply thoughtful, often in a quiet or serious way.
«او در سکوتی متفکرانه کنار پنجره نشسته بود.»
“He sat in a contemplative silence by the window.”
«طبیعت ژرفاندیش او را فیلسوف خوبی ساخته بود.»
“Her contemplative nature made her a good philosopher.”
تفاوت با واژههای مشابه
thoughtful— اندیشمند
رایج. معنی مشابه دارد اما thoughtful ممکن است به معنی دلسوز هم باشد؛ contemplative بیشتر به تفکر عمیق و آرام اشاره دارد.
Common. Similar meaning but 'thoughtful' can also mean considerate; 'contemplative' emphasizes deep, quiet thinking.
meditative— متمرکز بر تفکر عمیق
رسمی. مخصوصاً برای تفکر متمرکز یا معنوی استفاده میشود. در محاورات غیررسمی قابل جایگزینی نیست.
Formal. Used especially when referring to focused or spiritual thinking. Not interchangeable in casual contexts.