contentious
صفت — منشأ اختلاف
ایجادکننده یا مستعد ایجاد اختلاف و بحث بین مردم.
Causing or likely to cause disagreement and argument.
«وقتی درباره کاهش بودجه صحبت کردند، جلسه پرتنش شد.»
“The meeting became contentious when they discussed the budget cuts.”
«او شخصیتی بحثبرانگیز دارد و اغلب نظر دیگران را به چالش میکشد.»
“She has a contentious personality and often challenges others' opinions.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی است. به تمایل زیاد و مکرر به اختلاف اشاره دارد. در توصیف غیررسمی افراد دعوایی مناسب است. همیشه جایگزین مناسب برای توصیف اختلافات رسمی نیست.
Informal. Implies a tendency to argue frequently, often habitually. Suitable in casual descriptions of people who pick fights. Not always interchangeable when describing formal disagreements.
رسمی است. فردی را توصیف میکند که تمایل به بحث حتی درباره جزئیات دارد. برای افراد و موقعیتها کاربرد دارد. به ندرت در گفتگوهای روزمره به کار میرود.
Formal. Indicates someone inclined to debate or argue, often over minor points. Can be used with both people and situations. Rarely used in everyday speech.