convulse
/kənˈvʌls/
verb (فعل)formalpast (گذشته): convulsedpast participle (مفعولی): convulsed-ing (حال): convulsing3rd (سوم): convulses
فعل — گرفتن تشنج
گرفتن تشنجلرزش شدید
بهشدت و خارج از کنترل تکان خوردن، معمولاً به دلیل بیماری یا احساس قوی.
To shake violently and uncontrollably, often due to illness or strong emotion.
«بعد از آسیب دیدن شروع به گرفتگی کرد.»
“He began to convulse after the injury.”
«اتاق از خنده به شدت لرزید.»
“The room convulsed with laughter.”