damnable
صفت — لعنتی
سزاوار لعن و نفرین؛ نفرتانگیز یا کریه.
Deserving damnation; detestable or abominable.
«تکبر لعنتی او باعث شد منفور شود.»
“His damnable arrogance made him unpopular.”
«آن حرف واقعاً نکوهیدنی بود!»
“That was a damnable thing to say!”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای سزاوار تنفر یا بیزاری شدید است. زمانی که بیانگر عدم تأیید اخلاقی قوی است، با 'damnable' قابل جایگزینی است، اما 'damnable' قویتر است و بار معنایی محکومیت الهی را دارد.
Formal. Means deserving intense dislike or hatred. Interchangeable with 'damnable' when expressing strong moral disapproval, but 'damnable' is stronger and carries a connotation of divine condemnation. 'A detestable crime' works, 'A damnable crime' implies a greater moral outrage.
رسمی. به معنای ایجاد انزجار اخلاقی. مشابه 'detestable'، اما اغلب به معنای انزجار است.
Formal. Means causing moral revulsion. Similar to 'detestable', but often implies disgust. 'An abominable act' works, 'A damnable act' is stronger and more judgmental.