dawen
فعل — طلوع کردن
(کهن) طلوع کردن؛ روشن شدن در آغاز روز.
(Archaic) To dawn; to become light at the beginning of the day.
«هنگامی که صبح شروع به طلوع کرد، آنها برخاستند. (کهن)»
“When morning gan to dawen, they arose. (Archaic)”
«نور در شرق طلوع میکند. (کهن)»
“The light doth dawen in the east. (Archaic)”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. رایجترین و مستقیمترین مترادف. dawen شکل کهن dawn است و در انگلیسی مدرن استفاده نمیشود.
Everyday. The most common and direct synonym. 'Dawen' is an archaic form of 'dawn' and is not used in modern English.
رایج. در عبارت daybreak به معنای اولین ظهور نور در صبح استفاده میشود. مشابه dawn است اما اغلب بر اولین نور تاکید دارد.
Common. Used in the phrase 'daybreak' to mean the first appearance of light in the morning. Similar to dawn but often emphasizes the very first light.