verb (فعل)commonpast (گذشته): dazzledpast participle (مفعولی): dazzled-ing (حال): dazzling3rd (سوم): dazzles
فعل — خیره شد
خیره شدشیفته شد
گذشته فعل dazzled: باعث خیره شدن یا تحت تاثیر قرار دادن شدید با نور یا درخشندگی شدن.
Past tense of 'dazzle': to blind or greatly impress someone with bright light or brilliance.
«او توسط نورهای روشن صحنه خیره شده بود.»
“She was dazzled by the bright stage lights.”
«ما از اجرای او شیفته شدیم.»
“We were dazzled by his performance.”
تفاوت با واژههای مشابه
blinded— کور شد
روزمره. وقتی به معنای کور شدن موقت فیزیکی است جایگزین میشود؛ برای تحسین معنایی مناسب نیست.
Everyday. Can replace 'dazzled' when meaning physical temporary blindness; not suitable for metaphorical impressing.
impressed— تحت تاثیر قرار گرفته
متداول. وقتی به معنای تحسین یا حیرت است جایگزین میشود، نه برای خیره شدن واقعی.
Common. Replaces 'dazzled' when meaning admiration or amazement rather than literal blindness.