dazzle
فعل — کور کردن
بهطور موقت با نور شدید کور کردن
To blind temporarily with a bright light
«خورشید وقتی به بالا نگاه کردم، چشمانم را کور کرد.»
“The sun dazzled me as I looked up.”
«چراغهای جلو راننده متقابل را کور کرد.»
“The headlights dazzled the oncoming driver.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به کور شدن موقتی یا دائمی اشاره دارد، قابل جایگزینی است، اما dazzle روی نور شدید و کوتاهمدت تأکید دارد.
Common. Interchangeable when referring to temporary or permanent loss of sight due to light, e.g. 'the light blinded me,' but 'dazzle' implies brief and usually intense light causing temporary blindness.
رایج. به نور ناگهانی و شدید اشاره دارد که گاهی باعث دازل میشود؛ مترادف کامل نیست اما در زمینه شدت نور مرتبط است.
Common. Refers to sudden bright light, sometimes causing dazzle; not a full synonym but related in context of light intensity.
متضادها
فعل — شیفته کردن
با درخشندگی یا زیبایی چشمگیر تأثیر گذاشتن یا مبهوت کردن
To impress deeply or overwhelm with brilliance or beauty
«اجرای او داورها را مبهوت کرد.»
“Her performance dazzled the judges.”
«افق شهر در شب گردشگران را شیفته کرد.»
“The city skyline at night dazzled the tourists.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی برای تأکید بر تحسین یا اثر قوی است قابل جانشین است، اما dazzle حس درخشندگی یا تأثیر چشمگیر دارد.
Common. Interchangeable when emphasizing admiration or strong effect, e.g. 'She impressed the audience,' but dazzle adds a sense of brilliance or striking effect.
رایج. روی تعجب و شگفتی تمرکز دارد نه لزوما درخشش؛ مرتبط اما همیشه جایگزین نیست.
Common. Focuses on surprise and amazement rather than brilliance; related but not always interchangeable.