noun (اسم)formal
اسم — ناامیدی
ناامیدیافسردگی
احساس ناامیدی و افسردگی ناشی از فقدان امید یا شجاعت.
A feeling of low spirits caused by loss of hope or courage.
«بعد از از دست دادن شغلش به ناامیدی فرو رفت.»
“She sank into despondency after losing her job.”
«ناامیدی در دورانهای سخت رایج است.»
“Despondency is common during difficult times.”
تفاوت با واژههای مشابه
despair— ناامیدی
رایج. به از دست دادن کامل امید اشاره دارد. از نظر معنا مشابه است اما ناامیدی معمولا شدیدتر است.
Common. Refers to complete loss of hope. Similar in meaning but despair is often stronger.