despair
اسم — ناامیدی
از دست دادن کامل امید یا اطمینان نسبت به چیزی.
A complete loss of hope or confidence.
«بعد از بیکار شدن، دچار ناامیدی شد.»
“He fell into despair after losing his job.”
«چهرهاش نگاه پر از یأس داشت.»
“There was a look of despair on her face.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره و رایج. در زمینههای احساسی کاملا جایگزین despair میشود.
Common everyday. Fully interchangeable with 'despair' in emotional contexts. For example, 'deep hopelessness' equals 'deep despair'.
روزمره و رسمی. معنای مشابه ولی معمولا نشاندهنده اقدام فوری یا بیپرواست. همیشه جایگزین نیست.
Everyday/formal. Similar meaning but often implies urgent or reckless actions due to despair. Not always interchangeable; 'in despair' expresses feeling, 'in desperation' often emphasizes action.
فعل — ناامید شدن
از دست دادن هرگونه امید یا اطمینان؛ احساس اینکه هیچ کمکی ممکن نیست.
To lose all hope or confidence; to feel that no help is possible.
«او نسبت به پیدا کردن شغل ناامید شد.»
“She despaired of ever finding a job.”
«حتی در زمانهای سخت نباید ناامید شویم.»
“We must not despair even in difficult times.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی و رایج. معنای دست کشیدن دارد، پس همیشه جایگزین despair نمیشود.
Informal and common. Can mean cease trying rather than just feeling hopeless, so not always interchangeable.