فعل — بازدارنده
عمل منصرف کردن کسی از انجام کاری با ایجاد شک یا ترس.
The action of discouraging someone from doing something by instilling doubt or fear.
«خطر مجازات، مجرمان بالقوه را باز میدارد.»
“The risk of punishment is deterring potential criminals.”
«عملکرد قوی او رقیبان را باز میدارد.»
“Her strong performance is deterring competitors.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اصطلاحی کلی برای کم کردن اشتیاق یا اعتماد به نفس کسی در انجام کاری. کمتر به ترس مربوط است و بیشتر به کاهش انگیزه. میتواند برای توصیهها یا شرایط به کار رود.
Common. A general term for making someone less enthusiastic or confident about doing something. Less about fear and more about reducing motivation. Can be used for advice or circumstances.
متداول. بر جلوگیری از وقوع یک عمل تمرکز دارد، نه فقط دلسرد کردن شخص. میتواند برای موانع فیزیکی یا اقدامات قانونی به کار رود.
Common. Focuses on stopping an action from happening, rather than just discouraging the person. Can be used for physical barriers or legal measures.