اسم — بازداری
اقدام یا سیاستی که با ایجاد شک یا ترس از پیامدها، انجام کاری را بازمیدارد.
The act or policy of discouraging an action or event by instilling doubt or fear of the consequences.
«بازداری هستهای با تهدید به مقابله باعث جلوگیری از جنگ میشود.»
“Nuclear deterrence aims to prevent war through the threat of retaliation.”
«حضور گشتهای پلیس به عنوان بازدارندگی در برابر جرم عمل میکند.»
“The presence of police patrols acts as a deterrence against crime.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. با deterrence همپوشانی دارد ولی بیشتر به توقف قبل از وقوع اشاره دارد تا بازداری با ترس.
Common. Overlaps with deterrence but focuses more on stopping before occurrence rather than fear-based discouragement.
رایج و عمومیتر است. کمتر رسمی است و جایگزین deterrence میشود وقتی تأکید بر کاهش انگیزه باشد.
Common, more general. Less formal, can replace deterrence when emphasizing reducing motivation rather than formal policy.