discriminated
dis·crim·i·nat·ed/dɪˈskrɪmɪˌneɪtɪd/
dis-negation / oppositecrimdistinguish-ateverb-forming suffix-edpast tense / past participle
verb (فعل)commonpast (گذشته): discriminatedpast participle (مفعولی): discriminated-ing (حال): discriminating3rd (سوم): discriminates
فعل — تبعیض قائل شدن
تبعیض قائل شدنتبعیض کردن
رفتار ناعادلانه نسبت به کسی بهخاطر عضویت در گروهی مانند نژاد یا جنسیت
Treated someone unfairly based on group membership such as race or gender
«قانون ممنوع کرد که کارفرمایان تبعیض سنی قائل شوند.»
“The law prohibited employers from discriminating based on age.”
«او احساس کرد به خاطر قومیتش تبعیض شده است.»
“She felt discriminated against because of her ethnicity.”
تفاوت با واژههای مشابه
segregated— جدا شده
رسمی یا تاریخی. بیشتر به جداسازی فیزیکی یا اجتماعی اشاره دارد نه به رفتار ناعادلانه کلی.
Formal or historical. Focuses on physical or social separation rather than unfair treatment in general.
biased— متعصب
روزمره. به ترجیح ناعادلانه یا پیشداوری اشاره دارد، گاهی کمتر رسمی از discriminate.
Everyday. Implies unjust preference or prejudice, sometimes less formal than discriminate.