disdaining

dis·dain·ing/dɪsˈdeɪnɪŋ/
dis-not / opposite ofdainworthy / esteemed-ingpresent participle / gerund
verb (فعل)commonpast (گذشته): disdainedpast participle (مفعولی): disdained-ing (حال): disdaining3rd (سوم): disdains

فعل — تحقیر کردن

تحقیر کردنخوار شمردنبی‌اعتنایی کردن

با تحقیر یا تمسخر نگریستن؛ شایسته احترام ندانستن.

(Present participle/gerund) Regarding with contempt or scorn; treating as unworthy of respect.

«با بی‌اعتنایی به هشدارهای آن‌ها، او برنامه پرخطر را ادامه داد.»

Disdaining their warnings, he proceeded with the risky plan.

«او همچنان به تحقیر هرگونه تلاش برای آشتی ادامه داد.»

She continued disdaining any attempts to reconcile.

تفاوت با واژه‌های مشابه
scorningتمسخر کردن

متداول. از نظر معنی بسیار نزدیک به 'disdaining' است و به معنای تحقیر و طرد کردن است. 'Scorning' اغلب بیان آشکارتر و شفاهی‌تر تحقیر را نشان می‌دهد.

Common. Very close in meaning to 'disdaining', implying contempt and rejection. 'Scorning' often suggests a more open and vocal expression of contempt.

despisingتحقیر کردن

قوی‌تر از 'disdaining' است و به معنای نفرت و تحقیر عمیق است. ممکن است یک پیشنهاد بی‌ارزش را خوار شمرد، اما یک فرد ظالم را تحقیر کرد.

Stronger than 'disdaining', implying deep hatred and contempt. One might disdain an unworthy proposal, but despise a cruel person.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000