disenchanting
dis·en·chant·ing/ˌdɪsɪnˈtʃɑːntɪŋ/
dis-negation / reversalenchantto delight or charm
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more disenchantingsuperlative (عالی): most disenchanting
صفت — ناامیدکننده
ناامیدکنندهتخریب کننده توهم
باعث از دست دادن توهمات یا باورهای غلط شدن؛ ناامیدکننده
Causing someone to lose illusions or false beliefs; disappointing
«واقعیت پس از سفر ناامیدکننده بود.»
“The reality was disenchanting after the trip.”
«کلمات ناامیدکننده او توهماتش را شکست.»
“His disenchanting words broke her illusions.”
تفاوت با واژههای مشابه
disillusioning— ناامیدکننده
رایج. معمولا وقتی در مورد از دست دادن توهمات است، جایگزین disenchanting میشود.
Common. Often used interchangeably with 'disenchanting' when referring to loss of illusions.