disenchantment
dis·en·chant·ment/ˌdɪs.ɪnˈtʃænt.mənt/
dis-negationenchantto delight or charm-mentresult or action
noun (اسم)formal
اسم — ناامیدی
ناامیدیسرخوردگی
احساس ناامیدی از کسی یا چیزی که قبلاً دوست داشته شده بود
The feeling of disappointment with someone or something once admired
«سرخوردگی او از سیاست با گذشت زمان افزایش یافت.»
“His disenchantment with politics grew over time.”
«ناامیدی باعث شد او شغل را ترک کند.»
“Disenchantment caused her to leave the job.”
تفاوت با واژههای مشابه
disillusionment— بیتوهمی
رایج. از دست دادن توهمات یا انتظارات بالا.
Common. Losing previous illusions or high expectations.